زكات و مستمند 1 - شيخ طوسى به اسناد خود از امام صادق عليه السلام نقل كرده است كه از پدرش ، امام باقر عليه السلام راجع به دينار و درهم ( زر و سيم ) و وظيفهء مردم در آن باره پرسيدند ، فرمود : « آنها مهره‌هاى الهى در زمين است كه خداوند براى مصلحت خلق خود قرار داده است و بدان وسيله امور و خواسته‌هايشان سامان مىگيرد . بنابراين هر كس بيشتر از آنها را در اختيار بگيرد با افزايش آنها حق الهى و زكات آن دو را بپردازد ، آن افزايش پاك و براى آن شخص خالص است . ولى اگر كسى بيشتر از آنها در اختيار داشته باشد و نسبت به آنها بخل ورزد و حق الهى را از آنها نپردازد و از آنها ظرف تهيه كند ، چنان كسى را وعدهء عذاب خداى عزّوجلّ ثابت است ؛ عذابى كه در كتاب خدا آمده ، خداوند مىفرمايد : « يَوْمَ يُحْمى عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوى بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ « 1 » » . « 2 »

--> ( 1 ) - توبه / 35 : روزى فراخواهد رسيد كه ( اين سكّه‌ها ) را در آتش سوزان دوزخ داغ و گداخته كرده و پيشانى و پهلو و پشتشان را با آن داغ مىكنند ، اين همان چيزى است كه براى خودتان اندوختيد و به صورت كنز درآورديد ، اكنون بچشيد آنچه را براى خود اندوخته بوديد . ( 2 ) - امالى طوسى : 2 / 133 .